Sinds een week ongeveer loop ik met een gelukzalige glimlach op mijn lippen. Niet dat ik anders geen glimlach zou hebben of niet gelukkig zou zijn, maar nu is het gewoon ‘over the top gelukzaligheid’. Toen ik immers vorige week louter toevallig een bloemenzaak binnenstapte stond daar een grote pot met Mimosa. Bloeiende mimosa ! Terwijl de florist het boeket dat ik bestelde inpakte, vroeg ik ook naar de mimosa. Haal er zelf maar uit wat je graag wil, zei de man. Ik ben voorzichtig naar de vaas gegaan en nog voorzichtiger heb ik de stevige lange stelen tussen mijn vingers genomen. Gevoeld, betast, besnuffeld, gedraaid, gekeurd en er uiteindelijk een zestal uit gehaald. Ik had zin om ze allemaal mee te nemen maar dat leek me een beetje teveel. Ik gun anderen ook dat moment, dus liet ik er toch eentje staan.  

Kennen jullie de geur van mimosa ? Het zoeterige amandelachtige aroma ? Hemels ! De plant doet me bovendien denken aan mijn grootmoeder en de stad van haar jeugd, Nice. 

De mimosa is een altijd groene heester tot boom die minstens zes meter hoog kan worden. In het latijn noemt hij Acacia dealbata en je mag hem zeker niet verwarren met de Mimosa boom, die eigenlijk Robinia noemt. De mimosa bloeit van december tot maart met kleine gele pluizige balvormige bloempjes. Glanzende gouden pomponnetjes, zo lijken ze wel. Oorspronkelijk komt deze mimosa uit Australië. Het was de Britse zeevaarder James Cook die de plant daar ontdekte en meebracht naar Europa. Rijke Britse aristocraten gingen de plant in hun tuinen aan de Côte d’ Azur aanplanten en ze gedijde daar wonderwel. Zo wonderwel dat ze op een bepaald moment de  andere plantengroei dreigde te overwoekeren. Vooral in de regio de Tanneron werd de plant gekweekt zowel voor de parfumindustrie als om fleurige boeketten samen te stellen. Het hars dat uit de stam kan gehaald worden is een alternatief voor het gebruik van Arabische gom bij het vervaardigen van inkt. 

De bloei van de mimosa kondigt al een beetje de lente aan in de Provence. Haar gele bloempjes staan voor het gele van de zon, geel van het licht, zonnige vriendschap. 

Er bestaat zelfs een heuse Route du mimosa die doorheen het Zuiden van Frankrijk loopt. De route strekt zich uit van Bormes-les-Mimosas (een dorp dat eigenlijk Bormes heet maar door de intense mimosa teelt zich nu Bormes-les-Mimosas noemt ..) tot Grasse, de immer parfum stad bij uitstek. Je kan de route volgen, een 130 km lang en je doorkruist leuke mooie stadjes waar de mimosa centraal staat. In Mandelieu la Napoule bijvoorbeeld hebben in februari de mimosa feesten plaats. Er trekken stoeten door de stad en men kiest een Mimosa koningin ! 

De bloemen van de mimosa zijn eetbaar en in Grasse kan je de confiserie Florian bezoeken waar men de mimosa pluizige bolle bloempjes omtovert tot zoete snoepjes. Als je er binnenwandelt kan de geur van de duizenden bloempjes die liggen te wachten op hun suiker badje, ongelooflijk bedwelmend zijn. Dronken van de geur kan je daar worden, echt waar!

Recent ontdekte ik een chocolatier die mimosa pralines maakt, nu ben ik helemaal verkocht! 

De mimosa wordt geplukt terwijl de bloemen nog niet open staan en in ‘les forceries ‘, ruimtes met een zeer hoge vochtigheidsgraad, gaan ze open. Je kan deze forceries ook bezoeken. Er bestaan een aantal verhalen over hoe men dit procedé ontdekte. Eentje geef ik je mee : een meisje gaf aan haar moeder een boeket ongeopende mimosa en de moeder plaatste het boeket zonder water in een vochtige wasruimte. De volgende dag stonden de bloempjes massaal open. Vandaag de dag wordt de mimosa wereldwijd geëxporteerd. Ook de parfumindustrie gebruikt graag de mimosa. In sommige parfums zit wel een lichte toets mimosa maar het parfum Champs Elysées van Guerlain is een pure ode aan de mimosa.   

Ooit rij ik de Route du Mimosa ! In een kanarie geel open autootje met een gele breedgerande zonnehoed. Met mijn kleinkinderen. Zodat ook zij aan mij zullen denken als ze de mimosa zien bloeien. 

Misschien verwerk ik dit wel in mijn vierde boek, het boek voor kleindochter Rosalie,…Maar first things first : we schrijven en tekenen nu volop aan het boek voor Raphael. Het boek vol stoere coole planten! Wacht maar af!