Je zou kunnen zeggen dat ik een tevreden mens ben. Mijn tweede boek, “Raphaels kruidentocht”, loopt goed. Maar vooral: zij die het aankochten zijn tevreden! De commentaren zijn lovend en het zinnetje dat ik zo graag wou horen was er : ‘dit boek maakt me blij’! Dat was mijn doel: een tipje oplichten van die wondere wereld der planten waarin ik me zo thuis voel en laten voelen hoe blij je er kan van worden.

Lemoenboom bloem

Dus maak ik een blije blog! Lang hoefde ik niet na te denken om verder te gaan op de blijgezinde toer. Geuren, daar kan ik ook zo intens blij van worden. Er zijn veel geuren die mij een goed gevoel geven, maar ik ga jullie nu iets vertellen over eentje ervan: de geur van de limoen. Geef mij een limoen in mijn handen en de geur ervan brengt mij onmiddellijk terug naar een witte stranden kust ergens aan de Indische Oceaan. De geur van de bloesem van de limoen stuurt mij linea recta naar een bootje op die oceaan… hemels!

Toen ik gisteren door de straten van Gent wandelde en een fruitwinkel binnenstapte werd ik overvallen door de geuren : torenhoge rekken vol met citroenen, mandarijnen, sinaasappelen en ja hoor : limoenen! Geen twijfel dus, hier komt de limoen in al haar glorie!

Al deze citrus vruchten behoren tot de plantenfamilie van de Rutaceae. De geschiedenis van deze vruchten lijkt wel een roman. Oorspronkelijk zijn ze allemaal afkomstig uit de tropische en subtropische gebieden van Azië en de eilanden voor de Maleise kust. Het zijn bomen wiens schoonheid en vruchten al heel vroeg door wereldreizigers werden opgemerkt. We weten vrij zeker dat reeds rond 310 v.C. de eerste Citrus families werden geïntroduceerd in Europa. Op de mozaïek vloer van een Romeinse villa uit die periode staat een afbeelding van een citroenboom. Citroenen waren overigens al lang vóór de sinaasappelen en limoenen gekend, in het oude Egypte reeds in de 4de eeuw v.C. Wellicht kwamen ze in het Middeleeuwse Europa binnen door Moorse en Turkse invasies. Bittere sinaasappelen en de cultivars ervan werden in de 9de eeuw geïntroduceerd in Zuid-Europa.

Hoewel we weten dat citroenen vrij veel gebruikt werden, is de geschiedenis van de limoen eerder duister, ook al omdat ze meer dan eens met elkaar verward werden. Het is van alle citrus soorten degene die het minst tegen de koude bestand is. De boom bereikt een hoogte van 6 tot 7 meter, de bladeren zijn eirond en donkergroen. De rand van het blad is een beetje golvend. De bloemen zijn wit en geuren erg zoet en intens. Men beschouwt nu de Citrus medica als de voorvader van de limoen die botanisch : Citrus aurantifolia noemt. De termen die gebruikt worden zijn echter verwarrend, want er bestaat ook een Citrus latifolia. Terwijl wij het in het Nederlands eerder simpel houden : limoen, is het in het Engels een beetje anders. Daar durft men al eens te spreken over twee soorten Lime : de Key lime en de Perzische limoen.

Lemoenen in een boom

Key lime : met de geur van de limoen die mij in gedachten op hagelwitte stranden brengt, kon ik niet anders dan de Key limoen even onderzoeken. Hij wordt immers geteeld in de Keys, een langgerekte eilandenreeks aan de zuidzijde van Florida in de Caraïbische Zee. Ik val onmiddellijk voor deze soort! 

De limoen heeft een hoog gehalte aan vitamine C en er zijn zelfs een aantal B vitaminen in aanwezig. De stof limonine is een fytonutriënt dat in ons lichaam helpt om schadelijke stoffen te counteren. Zeevaarders in de 18de en 19de eeuw namen limoenen mee op lange tochten om scheurbuik te voorkomen. Limoenen hebben een lagere zuurtegraad dan citroenen en blijven langer houdbaar. Ergens las ik wel dat de matrozen hun shotje limoensap in een geut rum kregen !

De geur van de limoen kan je terugvinden in de etherische olie die eruit gehaald wordt. Men perst de schil om de etherische olie te winnen. Ze ruikt hemels, of wat had je gedacht ? Het is een geur die verfrist en eerder opwekkend is. Wees voorzichtig met de etherische olie als je ze op je huid (in een draagolie) zou aanbrengen : ze bevat furocoumarines en deze stoffen maken je lichtgevoelig, je mag er zeker niet mee in de zon komen. De geur kan je ook terugvinden in een aantal parfums.

Even terug naar de Keys. Daar beweren ze een taart te hebben met limoen die alle andere taarten met limoen overtreft. Iedere oma heeft haar eigen zéér geheime recept om deze taart te maken. De versie die ik gemaakt heb, is deze van Nigella Lawson mits een paar eigen aanpassingen. Ik weet wel, ze komt helemaal niet uit Florida ! Mijn versie geef ik je graag mee, maar wees gewaarschuwd : sta je op dieet, stop dan hier met deze blog te lezen. Absoluut ! Alle anderen : eet één stukje limoentaart en concentreer je maar op de vitamine C die je daardoor inneemt !

Nu wou ik al altijd eens een kookboek maken dus dit is misschien een begin!

  • Neem 200 gram letterkoekjes en plet ze tot een fijne kruimel.
  • Smelt 200 gram boter, roer deze door het letterkoekjeskruimel.
  • Neem een springvorm (de mijne heeft een diameter van 24 cm. wat iets te groot bleek te zijn).
  • Duw het letterkoekjeskruimelbotermengsel in de springvorm, wel hard aanduwen en een klein opstaand randje vormen. De vulling moet er immers straks netjes in blijven.
  • Plaats in de diepvries voor een paar uur.
  • Klop 250 ml slagroom op tot hij in pieken staat.
  • Neem 150 ml gecondenseerde melk en roer daar het sap van 4 limoenen door.
  • Voeg dit gecondenseerde melk / limoen mengsel voorzichtig onder de opgeklopte room. Breng nu alles aan op de koekjesbodem. Verdeel evenwichtig en strijk glad. Rasp de zeste van de limoenen erover.
  • Zet in de diepvries voor een tweetal uur. Klaar !
1 antwoord

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *